Kozacy, wbrew deklaracjom, nie mieli ochoty do walki, toteż Wiśniowiecki spędził okolicznych chłopów, którzy zasypali fosę, po czym z kilku dział, jakie posiadał, zaczął ostrzeliwać mury, pragnąc dokonać wyłomu. Ponieważ ostrzał nie przynosił spodziewanych rezultatów, Wiśniowiecki postanowił porzucić oblężenie i ruszyć na Smoleńsk. Kozacy natomiast obalili Michała Doroszenkę i powołali na wodza Jacka Ostrzanina, po czym oświadczyli, że nie pójdą pod Smoleńsk przez terytorium Rosji, lecz tylko przez terytorium Rzeczypospolitej. Ponieważ ani książę Wiśniowiecki, ani kasztelan Piaseczyński nie chcieli się na to zgodzić, Kozacy opuścili obóz nocą, po kryjomu. Wiśniowiecki zmuszony został zwinąć oblężenie 19 czerwca i wobec braku dostatecznych sił zrezygnować z odsieczy dla Smoleńska. Ograniczył się więc tylko do pustoszenia ziem rosyjskich od Putywla po Siewsk i Rylsk.
Bibliografia Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632–1634, Bellona, 2001, , s. 123–124 Jan Widacki (1984). Kniaź Jarema. Wydawnictwo „Śląsk”. s. 27–28. .
Kategoria:Bitwy w 1633 Kategoria:Bitwy wojny polsko-rosyjskiej (1632–1634) Kategoria:Oblężenia w historii Polski