Po 1920 artysta wypracował, pod silnym wpływem ekspresjonizmu, własny styl, charakteryzujący się surowym kolorem, ciężkim impastem, grubymi pociągnięciami pędzla i uproszczoną formą.
Lismer był nie tylko malarzem, ale też autorem wielu artykułów na temat kanadyjskiej sceny artystycznej.
W latach 1927–1938 był kuratorem oświatowym w Art Gallery of Toronto (obecnie Art Gallery of Ontario). Stał się czołową postacią na polu edukacji artystycznej dzieci; był autorem jednego z najbardziej udanych na terenie Ameryki Północnej dziecięcych programów edukacyjnych w tym zakresie. Jako pedagog był silnie związany ze swoimi uczniami. Pracował w Toronto, Afryce Południowej, Nowym Jorku i Montrealu (dokąd przeprowadził się w 1940). W 1932 Lismer odbył serię odczytów o zasięgu ogólnokrajowym; był zapraszany na konferencje w Europie i Afryce Południowej.