Podczas Wojny o Pierścień, obaj bracia przyłączyli się do Halbarada i Szarej Drużyny. Spotkawszy w Rohanie Aragorna, przemierzyli z nim cały szlak przez Ścieżkę Umarłych i południowe prowincje Gondoru, aż do Minas Tirith. Walczyli w bitwie na polach Pelennoru i w batalii pod Morannonem. Po pokonaniu Saurona, byli świadkami uroczystości na polach Cormallen oraz koronacji Aragorna, uczestniczyli również w jego ślubie z Arweną. Po odpłynięciu Elronda na Zachód w 3021 roku, Elladan i Elrohir pozostali w Rivendell. Jak się zdaje, opóźniali podjęcie decyzji, do której rasy (elfów czy ludzi) chcą należeć i przez bliżej nieznany czas pozostawali w ŚródziemiuRobert Foster w swojej Encyklopedii Śródziemia wysuwa przypuszczenie, iż skoro obaj bracia nie odpłynęli razem z ojcem, wybrali bycie ludźmi. Jednak przeczy temu informacja samego Tolkiena, który stwierdza, że pozostali oni na dłużej w Śródziemiu, lecz nie podjęli żadnej decyzji, do jakiej rasy chcą należeć (list 153 w: Listy, wybrane i opracowane przez H. Carpentera przy współpracy Ch. Tolkiena, przełożyła Agnieszka Sylwanowicz, Poznań 2000). Publikacja korespondencji Tolkiena miała miejsce po opracowaniu Encyklopedii Śródziemia..
Obaj bracia, podobnie jak ich ojciec Elrond, byli obdarzeni darem uzdrawiania.