Arkadiusz Łaszewicz (ur. 23 grudnia 1916 pod Omskiem, zm. 2 października 1985 w Warszawie) – polski polityk białoruskiego pochodzenia, poseł na Sejm PRL I, III, IV, V i VI kadencji.
Życiorys Syn Michała (zm. 1939) i Antonii (Antoniny) z domu Russel (zm. 1972). Urodził się pod Omskiem na Syberii, gdzie jego rodzina ewakuowała się przed armią pruską w 1915. W 1921 rodzina Łaszewiczów wróciła do swojego gospodarstwa w Podbohonnikach. W 1940 podjął naukę w Instytucie Pedagogicznym w Białymstoku. Posiadał wykształcenie wyższe ekonomiczne. Należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi, Komunistycznej Partii Polski oraz od 1944 do Polskiej Partii Robotniczej, z którą w 1948 przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1944 został naczelnikiem Urzędu Informacji i Propagandy w Białymstoku. Od 1947 do 1949, także w Białymstoku, był przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej kolejno PPR i PZPR. W latach 1949–1952 pełnił funkcję starszego instruktora w Centralnej KKP PZPR, której członkiem został w 1950. W latach 1952–1956 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie. Od kwietnia do grudnia 1956 był zastępcą Prokuratora Generalnego. W latach 1956–1971 pełnił funkcję I sekretarza KW PZPR w Białymstoku.