Współzałożyciel, członek Zarządu i przewodniczący Komisji Wojskowo-Statystycznej Związku Wojskowych Polaków w Rosji. W czerwcu 1917 delegat oddziału piotrogrodzkiego Związku na Powszechnym Zjeździe Polaków Wojskowych w Piotrogrodzie. Następnie pracował w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich na stanowiskach inspektora skarbowego powiatu wołkowyskiego, potem inspektora skarbowego okręgu brzeskiego.
9 lipca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu pułkownika. 19 października tego roku objął stanowisko zastępcy Dowódcy Okręgu Generalnego Grodno. Od grudnia 1920 dowódca ekspozytury Dowództwa Okręgu Generalnego w Białymstoku, od kwietnia 1921 ponownie zastępca dowódcy Dowódcy Okręgu Generalnego Grodno. Od 11 czerwca 1921 zasiadał w Oficerskim Trybunale Orzekającym.
Z dniem 1 czerwca 1922 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała brygady, z prawem noszenia munduru. Pomimo formalnego przeniesienia w stan spoczynku został zatrzymany w służbie czynnej, w charakterze członka OTO. Z dniem 30 września 1924 został zwolniony z czynnej służby. W latach 1925–1928 zasiadał w zarządzie Fabryki Amunicji „Granat”.
Następnie osiadł w Brańszczyku, gdzie zmarł.