Do XVII wieku ordonanse dotyczyły z zasady zarządu państwem, wymiaru sprawiedliwości, finansów, spraw kościelnych, uniwersytetów. Potem, po ugruntowaniu się absolutnej władzy monarchy ordonansami zaczęto reformować prawo sądowe (cywilne, handlowe, karne oraz procedurę). Przykładem są ordonanse o postępowaniu karnym (1670), handlu lądowym (1673), postępowaniu cywilnym (1676), marynarce (1681), "Czarny Kodeks" (1685), darowiznach (1731), testamentach (1735), substytucjach fideikomisarnych (1747).
W XXI wieku w systemie prawnym Rumunii rozporządzenia naczelnych organów państwowych, przede wszystkim Rady Ministrów, nazywane są "ordonanțe" i niekiedy tłumaczone są jako "ordinances", czyli ordonanse. Prezydent Rumunii, zgodnie z Konstytucją Rumunii z 1990 nie wydaje "ordonansów", lecz dekretyhttps://e-justice.europa.eu/6/RO/national_legislation?ROMANIA&init=true&member=1; https://www.gov.ro/ro/guvernul/procesul-legislativ. Rząd może również wydawać rozporządzenia nadzwyczajne w sytuacjach "awaryjnych", jako "ordonanţe de urgenţă".