Kariera aktorska Jako dziecko występowała podczas kościelnych jasełek. Kiedy miała 12 lat, zainspirowana książką o aktorce Helenie Modrzejewskiej, podjęła decyzję, że zostanie aktorką. W tym celu zapisała się do kółka teatralnego prowadzonego przez Krystynę Kłosowską, później uczęszczała na zajęcia aktorskie Jerzego Kamieńskiego w Pałacu Młodzieży w Warszawie i uczyła się aktorstwa u Mirosława Gruszczyńskiego w Żoliborskim Domu Kultury.
mały|left|Stanisława Celińska jako „Japonka po przejściach” w Udając ofiarę braci Presniakow W 1969 ukończyła naukę w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, pod kierunkiem Ryszardy Hanin i Ryszarda Barycza; jej spektaklem dyplomowym była sztuka Gwiazdy i winogrona w reżyserii Mariana Jonkajtysa. Była jednym z założycieli kabaretu studenckiego „Coś”, z którym w 1967 otrzymała pierwszą nagrodę na Przeglądzie Teatrów i Kabaretów Studenckich Warszawy i zajęła drugie miejsce na 2. Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej w Świnoujściu. Brała udział w programach muzycznych i spektaklach Studenckiego Teatru Satyryków.