Vladimir Salomonovitch Pozner (ros. Влади́мир Соломо́нович По́знер) (ur. 5 stycznia 1905 w Paryżu, zm. 19 lutego 1992 tamże) – francuski pisarz, dziennikarz, scenarzysta i tłumacz rosyjskiego pochodzenia.
W swoich utworach sprzeciwiał się faszyzmowi i zbrojeniom atomowym. Pisał o II wojnie światowej (Deuil en 24 heures, Les Gens du pays, Le Temps est hors des gonds), o hiszpańskiej wojnie domowej (Espagne premier amour) i o wojnie algierskiej (Le Lieu du supplice). Miał bardzo wielu przyjaciół wśród literatów, malarzy i filmowców.
Vladimir Pozner urodził się w Paryżu, w rodzinie żydowskich emigrantów z carskiej Rosji. Jego rodzice to: Salomon Posener, historyk, działacz żydowskich organizacji humanitarnych i Esther Siderski (ich drugi syn, ur. w 1906 Georges, został egiptologiem, profesorem Collège de France). Po amnestii z 1908 Poznerowie mogli wrócić do Petersburga, gdzie mieszkali w czasie I wojny i rewolucji październikowej z 1917. Vladimir Pozner miał kilkanaście lat, gdy poznał Maksyma Gorkiego, przyjaciela swych rodziców. To właśnie on zachęcił go do zajęcia się literaturą (potem również do wstąpienia, w 1932, w szeregi Francuskiej Partii Komunistycznej). W tym czasie poznał też takich pisarzy i poetów jak Aleksandr Błok, Władimir Majakowski, Anna Achmatowa czy też Wiktor Szkłowski.