Od 11 listopada 1918 w Wojsku Polskim. W grudniu tego samego roku został awansowany na stopień podporucznika. Brał udział w walkach na froncie litewsko-białoruskim wiosną 1919. Przydzielono go do 1 pułk piechoty Leg., z którym uczestniczył w walkach podczas wojny polsko-bolszewickiej – jako dowódca II batalionu, "wykonywał najtrudniejsze zadania powierzone w czasie od 17 VII 1920 aż do zajęcia Białegostoku. W akcji pod Drohiczynem prowadził osobiście kontratak, wypierając nieprzyjaciela z silnie bronionych pozycji". Za te czyny został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Od 1929 w Straży Granicznej. W 1933 szef Inspektoratu Straży Granicznej w Tczewie. 23 maja 1939 nadal pracując w Tczewie, został polskim Inspektorem Celnym na obszar Wolnego Miasta Gdańska. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 27. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.

17 lipca 1939 mianowany komendantem Obwodu Straży Granicznej w Jaśle. We wrześniu 1939 walczył wraz z kompanią Straży Granicznej w składzie 2 Brygady Górskiej Grupy Operacyjnej „Jasło” Armii „Karpaty”. Znalazł się w niewoli radzieckiej i był więziony w obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD wiosną 1940 w Kalininie, jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.