thumb|230px|Szwecja po pokoju w Kopenhadze na żółto. Dania i Norwegia na czerwono. Na zielono tereny oddane Danii i Norwegii przez Szwecję. Skania, Bohuslän, Blekinge i Ven pozostały w Szwecji
Pokój w Kopenhadze – pokój zawarty 6 czerwca 1660 roku pomiędzy Szwecją a Danią z powodu przyłączenia się do obrony Danii koalicji Niderlandów, Rzeczypospolitej i Brandenburgii-Prus oraz śmierci Karola X Gustawa. Kończył on duński udział w II wojnie północnej.
Celem Szwedów było osiągnięcie pełnej kontroli nad Bałtykiem, co wzmocniłoby pozycję Sztokholmu jako wiodącej siły w regionie Morza Bałtyckiego. Wojna nie przyniosła jednak Szwecji zwycięstwa militarnego, co było skutkiem przyłączenia się do wojny Republiki Zjednoczonych Prowincji Niderlandów (po stronie duńskiej). Po długotrwałej wojnie na wyniszczenie pokój w Kopenhadze został zawarty między Danią, Szwecją i trzema potęgami, Francją, Anglią i Niderlandami. Mocarstwa podyktowały pokój prawie identyczny z pokojem z Roskilde z 26 lutego 1658 r.