Półką tą zjeżdżamy mniej więcej do połowy jej długości, po czym, jeszcze daleko od wspomnianych turni skalnych, skręcając ostro o kąt niemal 150 stopni wjeżdżamy na nową, niemal poziomą półkę równoległą do stoku. Półką tą, obrywającą się w kierunku północnym stromymi skałami jedziemy niemal poziomo na wschód w kierunku górnej części starego, nieczynnego obecnie wyciągu krzesełkowego, zaczynającego się dużo niżej na przełęczy Fedaia. Kilkadziesiąt metrów przed wspomnianym wyciągiem trasa skręca w lewo i prowadzi stromym, szerokim stokiem wprost na północ w kierunku wspomnianej przełęczy. W końcu, przed wychodniami skał natrafiamy na biegnącą w skos w lewo nową półkę, którą w dół, w kierunku wspomnianej uprzednio grani zbudowanej z wielkich turni skalnych. Nie dojeżdżając w ich pobliże trasa wykonuje ostry skręt w prawo o kąt 150 stopni i wjeżdża na nową półkę, biegnącą w skos w dół w kierunku wschodnim. Półką tą dłuższy czas niemal do jej końca, przecinając po drodze trasę starego wyciągu krzesełkowego, po czym następuje raptowny, ostry skręt w lewo o kąt 90 stopni i trasa prowadzi teraz w kierunku północnym niezbyt wysokim lecz stromym, otwartym stokiem, zakończonym urwiskiem skalnym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pista Bellunese · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.