Wyszukiwał w archiwach muzyczne zabytki kompozytorów z dawnych wieków. W Gnieźnie odnalazł szereg wartościowych, a nieznanych kompozycji staropolskich. Zasiadał w jury licznych konkursów oraz współpracował z pomorskimi teatrami. Na zamówienie Pomorskiego Teatru Młodego Widza skomponował muzykę do bajki Feliksa Kłodzińskiego „Wyrok krasnoludka Pawła” (1952). W okresie bydgoskim napisał także kantatę „Odejście Fryderyka”, będącą hołdem złożonym muzyce Chopina.

Z początkiem lat 50. rozpoczął współpracę z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Sopocie, gdzie został rektorem i wykładowcą.

Okres poznański W końcu lat 50. powrócił do rodzinnej Wielkopolski, znajdując zatrudnienie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Od 1954 r. wykładał teorię i kompozycję, a w latach 1961–1964 piastował funkcję prorektora tej szkoły. Cały czas pracował jako wykładowca, od 1973 jako profesor kompozycji i teorii muzyki. Prowadził aktywną działalność związkową (m.in. 1969–1975 wiceprezes Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich). Był współtwórcą i wielokrotnym organizatorem i przewodniczącym komisji repertuarowej Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej „Poznańska Wiosna”;