Pierwsza wojna Burów z Basuto (1858) zwana też wojną z Senekalem to konflikt pomiędzy Burami a południowo afrykańskim plemieniem Basuto pod rządami Moshoeshoe I. Walki toczono na terenie Afryki Południowej oraz Lesotho.
W roku 1845 gubernator Kolonii Przyladkowej sir Peregrine Maitland wyznaczył granicę pomiędzy obszarami europejskich osadników, w większości Burów a miejscowym plemieniem Basuto. Przebieg granicy wzbudził sprzeciw rdzennych mieszkańców kraju. W roku 1849 brytyjski rezydent Zwierzchnictwa Rzeki Oranje Henry Warden przesunął linię graniczą nieco dalej na wschód, wychodząc naprzeciw wzrastającym oczekiwaniom osadników. Za przyczynę otwartego konfliktu podaje się dokonywane w roku 1858 kradzieże bydła przez wojowników Basuto, nieoficjalnie u podłoża stał narastający konflikt graniczny. Dnia 19 marca prezydent Wolnego Państwa Orania Jacobus Boshof wypowiedział Basutosom wojnę.
Oddziały Burów do kraju Basuto wkroczyły z północy i południa, napadając na znajdujące się tutaj francuskie stacje misyjne organizacji Lesotho Evangelical Church. Powodem ataków były podejrzenia Burów o sprzyjaniu Francuzów miejscowym wojownikom. W odpowiedzi wojownicy Basuto dokonali napadów na farmy w Oranii, rabując wiele sztuk bydła.