się roczniklink=|14px|Wyróżniający się rocznik**link=|14px|Wyróżniający się roczniklink=|14px|Wyróżniający się rocznikŹródła : Yves Renouil (red.), Dictionnaire du vin, Éd. Féret et fils, Bordeaux, 1962; Alexis Lichine, Encyclopédie des vins et alcools de tous les pays, red. Robert Laffont-Bouquins, Paris, 1984, Les millésimes de la vallée du Rhône & Les grands millésimes de la vallée du Rhône
Produkcja W roku 1924 wyprodukowano hl wina, w 1967 Robert Bailly: Histoire du vin en Vaucluse. Domaines viticoles historiques, S. 70f, 114. Imprimerie F. Orta, Avignon, 1972. obecnie jest to około hl, co odpowiada ok. 5 milionom butelek.
Charakter Czerwone gigondas urzeka raczej swoją mocą niż elegancją. Jego charakter jest zbliżony do czerwonego châteauneuf-du-pape. Polecane jest przede wszystkim z aromatycznymi mięsami, np. dziczyzną.
Różowe gigondas dobrze komponuje się z wędlinami i serami, a także kuchnią azjatycką.
Historia Niewiele jest znalezisk archeologicznych z czasów rzymskich, które świadczyłyby o uprawie wina w epoce imperium rzymskiego.