Jan Branicki (ur. 11 grudnia 1878Rocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 322. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ..., s. 86. W Roczniku Oficerskim 1928, s. 882, jako datę urodzenia podano 24 grudnia 1877 roku. w Wilnie, zm. 2 czerwca 1941 w Warszawie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana. 5 listopada 1899 roku wstąpił do Armii Imperium Rosyjskiego. 14 kwietnia 1920 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i przydzielony do dyspozycji dowódcy Okręgu Generalnego „Lublin”Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 15 z 24 kwietnia 1920 roku, poz. 467, 472. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny..., s. 86 błędnie podał, że Jan Branicki został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 21 marca 1920 roku.. 8 lipca 1920 roku został przydzielony do V Lubelskiego batalionu etapowego na stanowisko dowódcy. 20 sierpnia 1920 roku objął dowództwo nad 46 pułkiem Strzelców Kresowych, który po bitwie pod Radzyminem został „czasowo rozwiązany” i skierowany do odwodu, do Twierdzy Brzeskiej.