thumb|250px|Schemat ideowy generatora thumb|250px|Punkty pracy krystadyny w układzie wzmacniacza/generatora i detektora Krystadyna – pierwszy wzmacniacz półprzewodnikowy zbudowany przez Olega Łosiewa w 1922 r. (wzmocnienie i generowanie drgań zaobserwował 13 stycznia 1922).
Główną zaletą krystadyny był niski pobór prądu i dużo prostsza budowa niż lamp elektronowych, pozwalająca na wykonanie w warunkach domowych bez specjalistycznego sprzętu. Wadą krystadyny jest mała moc oraz skomplikowana regulacja.
Zasada działania Krystadyna wykorzystuje ujemną rezystancję dynamiczną złącza metal-cynkit (kryształ tlenku cynku) w detektorze kryształkowym działającym jak dioda tunelowa. Z gorszymi rezultatami można stosować kryształ galeny lub pirytuMłody Technik nr 2/56 [dostęp 2012-03-17]..
Dioda zasilana jest z baterii przez dwa potencjometry: regulowany dzielnik napięcia i potencjometr szeregowy ustalający natężenie prądu.
Niezależnie od zasilania włącza się ją między źródło i obciążenie sygnału wzmacnianego albo między kondensator i cewkę obwodu rezonansowego. Czasem sprzęgana jest przez dodatkowe elementy, np.