Był wówczas w grupie oficerów „pełniących służbę w Policji Państwowej w stopniu oficera P.P.”.
Po zakończeniu działań wojennych w Szkole Oficerskiej Policji Państwowej w Warszawie, którą ukończył 30 lipca 1921. Służył m.in. w województwie pomorskim, województwie poznańskim i od 19 sierpnia 1936 w województwie warszawskim. 2 września 1939 komendant wojewódzki Policji Państwowej w Warszawie.
W 1939, po wybuchu II wojny światowej, znalazł się w niewoli radzieckiej i był więziony w obozie NKWD w Ostaszkowie. Przez pewien czas pełnił funkcję tzw. starszego korpusu oficerskiego obozu. 8 lub 9 kwietnia 1940 został zamordowany przez NKWD w Kalininie (obecnie Twer).
Był żonaty. Miał córkę.
4 października 2007 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Władysław Stasiak mianował go pośmiertnie na stopień inspektora Policji PaństwowejDecyzja Nr 91 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 4 października 2007 nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MSWiA.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.Bożena Łojek: Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, [w:] Zeszyty Katyńskie (nr 23), Warszawa 2008, s. 204–230.