wszedł w skład redakcji gazety „Wieść”. Został też sekretarzem Rosyjskiego Komitetu Społecznego. Był autorem wierszy, które zostały opublikowane w 1932 r. w zbiorze prozy pt. „Stichi”. Pisał artykuły do emigracyjnych pism rosyjskich, jak „Bor´ba za Rossiju”, „Wozrożdienija”, „Rul”, „Rossija”, „Siegodnia”, a także „Kuriera Warszawskiego”. Używał pseudonimów „W.”, „W. S.”, „S. Ł. W – skij”, „S. Lwow”, „W. Siergiejew”, „W”. Podczas okupacji niemieckiej od grudnia 1939 r. stał na czele Russische Vertrauenstelle. Wykorzystując swoje wpływy wśród administracji okupacyjnej, umożliwił półlegalną lub nielegalną działalność w Generalnym Gubernatorstwie wysłannikom Narodowej Organizacji Rosyjskiej Młodzieży (NORM), Narodowego Związku Pracujących (NTS) i innych rosyjskich organizacji emigracyjnych. Pełnił też funkcję korespondenta berlińskiego pisma „Nowoje słowo”. W 1944 r., po zlikwidowaniu Russische Vertrauenstelle, wyjechał do Berlina. 30 kwietnia 1945 r. w Feldkirche wraz z grupą uchodźców rosyjskich przyłączył się do 1 Rosyjskiej Armii Narodowej gen. Borisa A. Smysłowskiego. Po przejściu formacji na terytorium Liechtensteinu prowadził rozmowy z premierem księstwa w sprawie uzyskania statusu uchodźców politycznych, ale bez skutku.