9 grudnia 1921 został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 4 pp Leg. 2 września 1922 został powołany do służby czynnej w Baonach Celnych (od 9 listopada 1922 Straż Graniczna) i oddany do dyspozycji Głównej Komendy Baonów Celnych. Był dowódcą 6 Batalionu Straży Granicznej w Dederkałach. 31 grudnia 1923 znów przeniesiony do rezerwy. Zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie „pełniących służbę w Policji Państwowej, w stopniach oficerów PP”
Od 1 stycznia 1924 pełnił służbę w Policji Państwowej na stanowisku oficera inspekcyjnego Okręgu Wileńskiego. Od 1927 w Komendzie Głównej Policji jako naczelnik Wydziału I, następnie oficer inspekcyjny szkół policyjnych, a we wrześniu 1939 w IV Wydziale Komendy Głównej.
Karol Stadler jest autorem książki Formy wystąpienia policjanta oraz zasady stosowania niektórych środków przymusowych, wyd. 2, Warszawa 1934Dane książki w katalogu Biblioteki Narodowej alpha.bn.org.pl [dostęp 2012-03-18].