Jan Petri (ur. 14 września 1895 w Dublanach, zm. 8–9 kwietnia 1940 w Kalininie) – podinspektor Policji Państwowej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 14 września 1895 roku w Dublanach, w rodzinie Piotra i Heleny ze Studenckich. Był starszym bratem Teofila (1911–1940), podkomisarza PP, który także został zamordowany w Miednoje.
Ukończył 6 klas gimnazjum i Szkołę Kadetów. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był lwowski pułk piechoty nr 95. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1916, a podporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1917 roku w korpusie oficerów piechoty.
Od 4 czerwca 1919 do 9 lutego 1922 roku służył w Wojsku Polskim. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. 1 czerwca 1921 roku, w stopniu porucznika, pełnił służbę w szwadronie żandarmerii polowej nr 2, a jego oddziałem macierzystym był 1 dywizjon żandarmerii. 8 stycznia 1924 roku został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z dnirm 1 czerwca 1919 i 5145. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 48 pułku piechoty w Stanisławowie. W 1934 roku, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI.