IOC wyróżnia 4 podgatunki, autorzy Handbook of the Birds of the World wskazują te same.
Podgatunki i zasięg występowania IOC i autorzy AviList wyróżniają następujące podgatunki P. nivalis: P. n. nivalis (Linnaeus, 1758) – północna Ameryka Północna i północna Europa. P. n. insulae Salomonsen, 1931 – Islandia. P. n. vlasowae Portenko, 1937 – północno-wschodnia Europa do północno-wschodniej Syberii. P. n. townsendi Ridgway, 1887 – Wyspy Komandorskie, Aleuty i Wyspy Pribyłowa.
W Europie przede wszystkim na Islandii i Spitsbergenie, w Szkocji i w Skandynawii. W Niemczech regularnie zimuje wzdłuż wybrzeża, na południe po góry; w mniejszej liczbie zimuje w południowych Niemczech, Austrii i Szwajcarii. W Polsce nieliczny ptak przelotny i zimujący, spotykany od października do kwietnia.
Morfologia mały|250px|Śpiew śnieguły Długość ciała wynosi 14–18 cm. Cała czaszka mierzy od 27 do 32 mm, z czego 11–15 mm przypada na dziób. Śnieguła posiada 12 sterówek, z czego najdłuższa mierzy 79 mm (dane dla osobnika muzealnego);