Całość Węgier, Austria uzyskała na podstawie pokoju z Karłowic, a potem w 1739.
Najważniejszym dla Maksymiliana Habsburga zyskiem z kongresu, niebezpiecznym dla państwa polsko-litewskiego było zawiązanie „partii” habsburskiej (trwałej od tego momentu w Krakowie i Wilnie), złożonej z dygnitarzy: kanclerza Szydłowieckiego, podkanclerza Piotra Tomickiego oraz kanclerza litewskiego Mikołaja (syna Mikołaja) Radziwiłła. Cesarz Maksymilian miał pośredniczyć w negocjacjach pokojowych króla Zygmunta z Wasylem (Wasyl był „otwarty na propozycje, ale pod warunkiem, że nie odda Smoleńska Litwie), a król Zygmunt miał poprzeć krucjatę antyturecką (ogłoszoną na soborze laterańskim).
Zobacz też układ wiedeński
Przypisy
Bibliografia Krzysztof Baczkowski, Zjazd wiedeński 1515. Geneza, przebieg i znaczenie, PWN, Warszawa 1975, stron 264.
Kategoria:Europa w XVI wieku Kategoria:Historia Polski 1454–1572 wiedeński Kategoria:Stosunki polsko-austriackie (I Rzeczpospolita) Kategoria:Stosunki polsko-czeskie Kategoria:Stosunki polsko-krzyżackie Kategoria:Stosunki polsko-węgierskie (I Rzeczpospolita) Kategoria:Stosunki Polski ze Świętym Cesarstwem Rzymskim Kategoria:Traktaty międzynarodowe I Rzeczypospolitej Kategoria:Wydarzenia 1515