Zasadniczy przedmiot badań odnosi się zawsze do zagadnienia o znaczeniu ogólnym, stanowi on dopiero punkt wyjścia do szerszych analiz: na przykład badanie intymności w związkach par poprzez analizowanie tego jak pary takie piorą swoją brudną bieliznę (La Trame conjugale, 1992); socjologiczne badania nad męskimi spojrzeniami na nagie piersi kobiet na plaży (Corps de femmes, regards d’hommes, 1995); analiza logiki prac związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego w kontekście cielesnym i duchowym (Le Coeur à l'ouvrage, 1997); badania doszukujące się przyczyn samotnego życia kobiet w "bajce o księciu" (La Femme seule et le Prince charmant, 1999); rozwój uczucia miłości po "przygodzie łóżkowej" (Premier matin, 2002).
Kaufmann opracował nowe narzędzia i metody badań socjologicznych. W swej skłonności do konkretyzacji nie sprowadza wszystkiego do empirii. Dane empiryczne, spojrzenie na fakty stanowią dla niego punkt wyjścia do budowania teorii krok po kroku. Taka indukcyjna metoda budowania teorii socjologicznych w przeciwieństwie do klasycznych metod polega na wyprowadzaniu teorii z faktów a następnie na systematycznym jej weryfikowaniu na bieżąco.