Jan Kukulski (ur. 22 grudnia 1896 w Brzyściu, zm. 8–9 maja 1940 w Kalininie) – sierżant rezerwy Wojska Polskiego, starszy posterunkowy Policji Państwowej, działacz niepodległościowy i społeczny, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Wojciecha i Franciszki z Krępów, urodzony 22 grudnia 1896 w Brzyściu, w ówczesnym powiecie mieleckim Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej. Do 1914 „pozostawał przy rodzicach”.
W czasie I wojny światowej, 1 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 2 pułku piechoty, a następnie w 2 oddziale karabinów maszynowych 6 pułku piechoty, w stopniu sekcyjnego. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1918–1921 w Wojsku Polskim, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, sierżant w 18 pułku piechoty. Za postawę wykazaną podczas walk, 13 kwietnia 1921 otrzymał krzyż „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:
21 kwietnia 1921 został zdemobilizowany. Od 1922 pełnił służbę w Policji Państwowej m.in. w Warszawie i w województwie nowogródzkim. W 1926 ukończył Szkołę Przodowników PP w Sosnowcu z wynikiem bardzo dobrym. W 1933, w stopniu starszego posterunkowego, pełnił służbę na posterunku kolejowym PP w Zdołbunowie.