Jego przeciwnicy zarzucali mu sprzeniewierzenie idei programowej Studia Operowego oraz przechył w kierunku operetki i musicalu kosztem środowiska stricte operowego.
Wylew krwi do mózgu zniweczył dalszą karierę artystyczną Stanisława Renza. 12 maja 1979 r. zrezygnował z funkcji dyrektora Opery i Operetki w Bydgoszczy. W 1981 r. podczas świętowania 35-lecia pracy artystycznej został uhonorowany przez prezydenta miasta z zaangażowanie w rozwój kultury bydgoskiej. Po długiej i ciężkiej chorobie zmarł 9 lutego 1993 roku w Bydgoszczy.
Pełnione funkcje społeczne Wiceprzewodniczący i przewodniczący Komisji Stypendialnej w Ministerstwie Kultury i Sztuki, Członek Komisji Ocen Librett i Przekładów w Ministerstwie Kultury i Sztuki, Członek Komisji Stypendialnej w Ministerstwa Kultury i Sztuki, Przewodniczący Komisji Kwalifikacyjnej dla muzyków orkiestr rozrywkowych przy Zarządzie Okręgowego Związku Zawodowego Pracowników Kultury i Sztuki w Poznaniu, Zasłużony dla Kultury Polskiej działacz ZAiKS, ZAKR, ZASP.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.