II wojna światowa (1939–1945) Brał udział w wojnie obronnej we wrześniu 1939. Pełnił funkcję szefa sztabu grupy piechoty, która broniła Krakowa. Wiosną 1941 w składzie grup marszowych frakcji "melnykowskiej" Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów przybył na okupowaną Ukrainę. Wraz z generałem Mykołą Kapustianśkim i płk Romanem Suszko uczestniczyli w próbie powołania rządu ukraińskiego w Kijowie.
Pod koniec 1942 został dyrektorem smilianskiego, a następnie kirowogradzkiego zakładów syndykatu cukrowego. W maju 1943 wstąpił do Zarządu Wojskowego (Wijskowoj Uprawy) uczestniczącego w formowaniu 14 Dywizji Grenadierów SS, pracując w komisji weryfikacyjnej. W marcu 1945 został dowódcą formowanej 2 Brygady Rezerwowej Ukraińskiej Armii Narodowej (UNA).
Internowanie i emigracja (1945-1969) Po zakończeniu wojny wraz z pozostałymi żołnierzami UNA został internowany w zachodnich Niemczech. W 1949 wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Był przedstawicielem ministerstwa wojny władz Ukraińskiej Republiki Ludowej na uchodźstwie.