Kariera klubowa W 1931 rozpoczął treningi w Lechu Poznań. W 1935 zadebiutował w pierwszej drużynie w meczu z Legią Poznań 0:6, również w tym samym roku strzelił pierwszą bramkę w meczu z Ostrovią. W 1947 przyczynił się do awansu Lecha do I ligi, w której zadebiutował 14 marca 1948 w spotkaniu z Widzewem 3:4 w Łodzi, strzelając swego premierowego gola. W latach 1949–1950 tworzył wraz z Teodorem Aniołą i Henrykiem Czapczykiem słynny tercet napastników "A-B-C". Występował na boisku w ataku na pozycji lewego łącznika. Nosił boiskowy przydomek "Kosiba". W 1950 z uwagi na kontuzję kolana zakończył karierę. W ekstraklasie rozegrał 64 spotkania, strzelając 27 bramek. Swój pożegnalny mecz rozegrał w Pucharze Polski, 29 listopada 1950 z Pomorzaninem w Toruniu 0:1. Wcześniej wystąpił w rozgrywkach o wejście do ligi, w których rozegrał 16 meczów, zdobywając 26 goli (1947) oraz w rozgrywkach klasy A Poznańskiego OZPN, w których rozegrał 30 meczów i zdobył 49 goli (1945/46) oraz 7 meczów i 14 goli (1946/47).