Payer Hütte, lub Julius Payer Hütte (wł. Rifugio Payer) – położone na wysokości 3029 m n.p.m. schronisko górskie na północnej grani Ortleru zwanej Tabarettagrat w Alpach Retyckich. Schronisko to jest punktem wyjścia normalnej drogi wejściowej na Ortler – najwyższy szczyt Tyrolu.
Historia schroniska Na początku lat siedemdziesiątych XIX wieku sekcja praska Deutscher und Österreichischer Alpenverein postanowiła zbudować małe schronisko na grani Tabarettagrat służące jako punkt wyjściowy dla alpinistów udających się tą granią na trudno dostępny wierzchołek Ortleru – wówczas najwyższego szczytu Monarchii Austro-Węgierskiej. W wyniku prac kierowanych przez architekta Georga Pichlera Gomagoi powstał niewielki budynek z dwoma pomieszczeniami, w których mogło przenocować 30 osób. Uroczystość otwarcia nastąpiła w dniach 5 – 8 września 1875. Schronisko nazwane zostało imieniem Juliusa Payera, austriackiego oficera, alpinisty i polarnika, który prowadził prace kartograficzne w Masywie Ortleru w latach 1865–1868.