Henryk Józef Czapczyk ps. Ciapa (ur. 27 sierpnia 1922 w Poznaniu, zm. 30 sierpnia 2010 tamże) – polski piłkarz, trener, zawodnik poznańskich klubów Warty i Lecha, mistrz Polski; żołnierz Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 27 sierpnia 1922 w Poznaniu w rodzinie kołodzieja Ignacego Czapczyka (ur. 1893) i jego żony Heleny z domu Kaczmarek (ur. 1894). Treningi piłkarskie rozpoczął w klubie HCP Poznań (1935–1939), występując pod pseudonimem „Henczyk”.

W czasie wojny był żołnierzem AK, w powstaniu warszawskim dowodził oddziałem szturmowym. Po upadku powstania jeniec kilku obozów, następnie oficer Polskiej Misji Repatriacyjnej w Niemczech.

Rozpoczął studia ekonomiczne w Antwerpii, ale zdecydował się na powrót do Polski w 1946. Został zawodnikiem Warty Poznań (1946–1948) i z tym klubem świętował największe sukcesy – wicemistrzostwo (1946) i mistrzostwo Polski (1947), pełniąc rolę kapitana. W latach 1949–1953 reprezentował barwy Lecha Poznań, wystąpił w 77 meczach i strzelił 14 bramek. Występował na boisku, jako napastnik (pseudonim boiskowy „Ciapa”), był środkowym w znanym tercecie napastników Lecha „A-B-C” (z Teodorem Aniołą i Edmundem Białasem);