W związku z tym Fiłosofowa została doceniona przez cara za jej pracę w ramach „Towarzystwa Finansowania Kursów Edukacji dla Kobiet”. W 1905 r. uniwersytety Rosji zostały otwarte dla kobiet i kursy uniwersyteckie dla kobiet nie były już potrzebne.
W tym samym roku mężczyznom przyznano prawo wyborcze i zezwolono na działalność polityczną i pojawiły się pierwsze ruchy walczące o prawo wyborcze dla kobiet. Anna została wybrana na przewodniczącą Międzynarodowej Rady Kobiet w 1899 r. Uczestniczyła w rewolucji rosyjskiej w 1905 roku wstępując do Partii Konstytucyjno-Demokratycznej i ostatecznie pełniła funkcję przewodniczącej pierwszego kongresu kobiet rosyjskich w 1908 roku. Cele Anny, polegające na zjednoczeniu rosyjskich kobiet, nie powiodły się, głównie ze względu na liczbę frakcji w ruchu. Po zjeździe Anna i niektórzy jej współpracownicy otrzymali deprecjonujące listy od ultrakonserwatywnego posła do Dumy Władimira Puriszkiewicza. Anna upubliczniła list i postawiła Puriszkiewicza przed sądem, gdzie został skazany na miesiąc więzienia.