Szpital Miejski Specjalistyczny im. Gabriela Narutowicza w Krakowie – szpital w Krakowie mieszczący się przy ul. Prądnickiej 35–37.
Historia Decyzję o budowie szpitala podjęto w 1927 roku. Po 7-letniej budowie, 10 listopada 1934 r. szpital został uroczyście otwarty. Posiadał wówczas 420 łóżek w pokojach 2–3 osobowych, 5 sal operacyjnych i salę porodową.
Do 1935 roku uruchomiono: Oddział Chorób Wewnętrznych z Pododdziałem Neurologicznym Oddział Chirurgiczny Oddział Ginekologiczno-Położniczy Oddział Traumatologii Oddział Dermatologiczny Zakład Rentgena Pracownię Analityczną Aptekę Szpitalną
Pierwszym dyrektorem Szpitala był dr Jan Szancenbach.
Okres wojny i okupacji W październiku 1939 r. szpital przeszedł pod nadzór niemiecki - przeznaczony został na leczenie pracowników Gestapo i ich rodzin, policji, pracowników administracji GG.
Niemcy zaopatrywali wprawdzie szpital w aparaturę diagnostyczną i sprzęt, lecz nie wykonywali konserwacji urządzeń centralnego ogrzewania, instalacji wodnych i parowych kotłowni, pralni, studni i filtra do zmiękczania własnej wody. Jesienią 1944 r. okupanci wywieźli całe wartościowe mienie szpitala do Niemiec. Pod koniec tego samego roku zrabowany szpital został przekazany powstańcom warszawskim.