Wodiczko. Zadebiutował w „Orfeuszu w piekle” J. Offenbacha. Kolejne premiery to m.in. „Bal w operze” R. Heubergera, „Domek trzech dziewcząt” H. Berte.

Od 1960 r. karierę kontynuował w Łodzi, a w 1962 r. trafił do bydgoskiej Opery i Operetki. Tutaj w różnych stopniach etatowego zaangażowania przepracował blisko 30 lat. Stworzył szereg sceniczno-wokalnych kreacji oraz (pod koniec kariery) dużą ilość pomniejszych ról charakterystycznych.

W Bydgoszczy zadebiutował jako Eugeniusz Oniegin w operze P. Czajkowskiego (1962). Potem był Moralesem w „Carmen” G. Bizeta (1964) i Alfredem w „Traviacie” G. Verdiego (1964). Wysokie noty krytyków i aplauz publiczności uzyskał kreując postać tytułowego bohatera we „Fra Diavolo” D.F.Aubera (1965). W sezonie 1965/66 zaśpiewał Spolette w „Tosce” G. Pucciniego, Huberta w „Cnotliwej Zuzannie” i Gilberta i Danile w „Wesołej wdówce” F. Lehára. Zdobytą już pozycję potwierdziły następne premiery: „Kopciuszek” G. Rossiniego (1965), „Księżniczka czardasza” I. Kálmána (1968), „Kraina uśmiechu” P. Lehára (1970), „Poławiacze pereł” G. Bizeta (1972).