Obejmowało to także prowadzenie rejestrów z ewidencją zgonów, narodzin i małżeństw. Sprawy bieżące – przedstawiała sprawy najwyższej pilności przed forum Zgromadzenia Reprezentantów. Wydział Prasy i Informacji utrzymywał relacje z instytucjami dziennikarskimi w kraju. Tą drogą publikowano informacje o działalności Rady Narodowej, a także o wysiłkach instytucji na rzecz ratowania europejskich Żydów przed nazistami. Wybory – określała we współpracy z wysokim komisarzem Palestyny procedury wyborcze do Zgromadzenia Reprezentantów. Dotyczyło to także przepisów wyboru Rady Rabinatu. Społeczności lokalne – ustalała procedury wyborcze dla lokalnych społeczności żydowskich, nadzorowała ich funkcjonowanie oraz ich budżet. W 1939 powołano Wydział Szkoleń, który rozpoczął tworzenie kadry administracyjnej by w ten sposób koordynować współpracę między różnymi instytucjami społeczności żydowskich. Prowadziła działalność władzy wykonawczej w dziedzinach edukacji, kultury, ochrony zdrowia, spraw społecznych i religii. Od 1932 Rada Narodowa odpowiadała za system żydowskiej edukacji, który wcześniej był pod nadzorem Agencji Żydowskiej. W tym celu zorganizowano system podatkowy oraz administrację obsługującą szkoły w żydowskich społecznościach. System obejmował wszystkie żydowskie szkoły, począwszy od podstawowych aż do uniwersyteckich.