W 1956 r. Jan Prekier z Towarzystwa Muzycznego w Bydgoszczy zaproponował mu zorganizowanie 60-osobowego chóru dla potrzeb nowo powstającego Studia Operowego. Debiut sceniczny chóru operowego miał miejsce 27 września 1956 r. podczas wystawienia dwóch oper S. Moniuszki: „Flis” i „Verbum nobile”. Chórem tym kierował równolegle z chórem „Arion” do 1984 r., gdy przeszedł na emeryturę.
W 1982 r. otrzymał „Złotą Maskę” w plebiscycie publiczności, organizowanym przez redakcję „Dziennika Wieczornego” za wysoki poziom artystyczny chóru bydgoskiej opery. Był człowiekiem skromnym, nie oczekującym poklasku. Uważał, iż efekty artystyczne osiąga się przede wszystkim życzliwą atmosferą, stworzeniem koleżeńskich stosunków w zespole. Mimo propozycji objęcia chóru w innych prestiżowych teatrach operowych (Gdańsk, Poznań, Warszawa), pozostał do końca swojej kariery w Bydgoszczy. Z bydgoskim chórem operowym przygotował około 70 pozycji oper, operetek, koncertów i fragmentów chóralnych w baletach.
Zmarł 16 marca 1999 r. w Bydgoszczy.
Przypisy
Bibliografia Prus Zdzisław, Weber Alicja, Bydgoski leksykon operowy, Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne, Bydgoszcz 2002, . s. 322–323.
Kategoria:Ludzie związani z operą bydgoską Kategoria:Muzycy związani z Bydgoszczą Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1999