Armia Polska w Kraju – organizacja zbrojna polskiego podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego działająca w latach 1946–1947 na terenie województwa krakowskiego.
Zarys historyczny Pomysłodawcą, założycielem oraz komendantem Armii Polskiej w Kraju był Aleksander Delman (ps. „Dziadek”, „Urban”, „Stasiak”). Delman za przynależność do AK był więziony przez Urząd Bezpieczeństwa do marca 1946 roku. Po wyjściu z więzienia rozpoczął tworzenie organizacji, która miała stać się oparciem, zapleczem oraz koordynatorem zbrojnych działań oddziałów antykomunistycznych. Nazwa organizacji wskazywała, że jest ona krajową reprezentacją Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. W rzeczywistości jednak, pozostało to tylko intencją jej założycieli i miało znaczenie propagandowe.
APwK udało się rozpocząć działalność w powiecie wadowickim, myślenickim i miejskim krakowskim. Sztab Armii mieścił się w Krakowie (od czerwca 1946). Dowództwu APwK podporządkowało się m.in. zgrupowanie Mieczysława Wądolnego ps. „Granit” vel „Mściciel” „Burza”, a także zgrupowanie Józefa Kurasia ps. „Ogień” „Błyskawica”, choć w tym drugim przypadku była to zależność raczej symboliczna. Pod koniec czerwca 1946 Komenda Główna APwK mianowała „Ognia” komendantem swoich oddziałów bojowych na Podhalu.