Artykuł 4 zakazuje szeregu rodzajów dyskryminacji stwierdzając: „Wdrożenie przepisów niniejszej konwencji przez Strony, w szczególności środków chroniących prawa ofiar, zostanie zagwarantowane bez dyskryminacji ze względu na: płeć biologiczną, płeć kulturowo-społeczną, rasę, kolor skóry, język, religię, poglądy polityczne i inne, pochodzenie narodowe lub społeczne, przynależność do mniejszości narodowej, własność, urodzenie, orientację seksualną, tożsamość płciową, wiek, stan zdrowia, niepełnosprawność, stan cywilny, status uchodźcy lub migranta lub inny”.
Konwencja nakazuje ścigać następujące czyny: przemoc psychiczna (art. 33) stalking (art. 34) przemoc fizyczna (art. 35) przemoc seksualna, w tym zgwałcenie (art. 36) wymuszone małżeństwo (art. 37), przy czym uznanie takiego małżeństwa za niebyłe winno nastąpić bez nieuzasadnionego obciążenia finansowego lub administracyjnego dla ofiary (art. 32) okaleczanie żeńskich narządów płciowych (art. 38) wymuszona aborcja lub sterylizacja kobiet (art. 39) napastowanie seksualne (art. 40)