Kaukaska Armia Wyzwoleńcza () – planowana formacja wojskowa złożona z mieszkańców Kaukazu sprzymierzona z siłami zbrojnymi III Rzeszy pod koniec II wojny światowej.
W połowie marca 1945 r. Azerbejdżański, Armeński, Gruziński i Północnokaukaski Sztaby Łącznikowe zostały przekształcone w Komitet Kaukaski. Było to inicjatywą Głównego Urzędu SS i Ministerstwa Rzeszy do Spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich. Początkowo pojawił się problem stosunku do Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji gen. Andrieja A. Własowa, który zamierzał podporządkować sobie kolaboracyjne oddziały kaukaskie w służbie niemieckiej. Ostatecznie jednak pod wpływem Niemców gen. A. A. Własow zgodził się uznać Komitet Kaukaski za oddzielną i samodzielną organizację, będącą sojusznikiem w walce z Sowietami. Komitet postawił stronie niemieckiej główne żądanie skoncentrowania wszystkich jeńców wojennych - czerwonoarmistów pochodzenia kaukaskiego w jednym obozie zbiorczy, aby mogli oni służyć jako materiał wojenny do formowania poszczególnych oddziałów i jednostek wojskowych planowanej Kaukaskiej Armii Wyzwoleńczej.