Stefan Dzierżek (ur. 23 września 1913 w Szymanowicach, zm. 3 sierpnia 2005 w Kaliszu) – polski duchowny katolicki, jezuita, działacz opozycyjny w PRL, honorowy obywatel Kalisza.
Życiorys Do nowicjatu jezuickiego wstąpił w 1928. W 1937 rozpoczął studia fizyczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Wziął udział w kampanii wrześniowej jako ochotnik. Przez pewien czas był więziony – został aresztowany przez gestapo w marcu 1942. 3 października 1944 przyjął w Wilnie święcenia kapłańskie.
W 1946 na polecenie przełożonych zakonnych przyjechał do Polski. Pełnił wiele funkcji w zakonie jezuitów, w latach 1962–1967 był prowincjałem w Kaliszu. Działał w kaliskich środowiskach opozycyjnych, był kapelanem, pomagał represjonowanym. W stanie wojennym naraził się władzom państwowym wystawieniem żłóbka o wymowie politycznej. Był dwukrotnie aresztowany, skazywano go na rok więzienia w zawieszeniu oraz dwa miesiące więzienia. Swoją działalność w opozycji opisał we wspomnieniowej książce Gdy odwaga kosztowała (1991).