Jesienią 1671 królowa ponownie była w ciąży, jednak zakończyła się ona kolejnym niepowodzeniem. Przeciwnicy króla twierdzili, że Michał zmuszał żonę do udawania ciąż, jednak były to tylko absurdalne plotki.
Eleonora była królową bardzo lojalną w stosunku do męża i dworu. Nauczyła się języka polskiego, lecz pisała głównie po łacinie. Uważana była za wzór dobroci i łagodności, jednak potrafiła zranić innych ludzi. Towarzyszyła mężowi w jego podróżach, które odbywały się głównie na terenie Polski. Po śmierci Wiśniowieckiego we Lwowie, królowa przebywała jeszcze kilka lat w Polsce, po czym powróciła do AustriiI. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 300..
6 lutego 1678 Eleonora poślubiła swojego dawnego narzeczonego, Karola V Lotaryńskiego w Wiener Neustadt. Małżonkowie osiedli na stałe w należącym do Habsburżanki Innsbrucku. Była królowa polska urodziła sześcioro dzieci. Po wyprawach na Turków pod dowództwem Jana III Sobieskiego i śmierci Karola w 1690, Eleonora ponownie została wdową. Zmarła siedem lat później. Została pochowana w krypcie Habsburgów w kościele Kapucynów w WiedniuI. Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Poznań 2007, s. 302..
Genealogia
Przypisy
Bibliografia Ilona Czamańska, Wiśniowieccy. Monografia rodu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2007, s.