Każda umowa, także i ta dotycząca pożyczki, musi jasno określać strony umowy, czyli zaznaczyć kto bierze udział w danej transakcji i jaką rolę pełni.
Jeśli pożyczkodawcą jest podmiot gospodarczy świadczący usługę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (np. bank, inna instytucja finansowa, czyli tzw. firma pożyczkowa, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa), należy zwrócić uwagę na szersze znaczenie pojęcia pożyczka, zgodnie z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim – stosuje się do niej takie same zasady jak przy kredycie konsumenckimJeśli pożyczka zostaje udzielona konsumentowi, umowa pożyczki jest uznawana za kredyt konsumencki – art. 3 ust. 2 ustawy o kredycie konsumenckim..
Wiążą się z tym określone obowiązki pożyczkodawcy wobec pożyczkobiorcy, związane z przekazaniem w sposób jednoznaczny, zrozumiały i jasny danych dotyczących kredytu konsumenckiego (za który na mocy przepisów ustawy pożyczka zostaje uznana) – zostały one przez ustawodawcę opisane w art. 11–28 ustawy o kredycie konsumenckim. Również po stronie pożyczkobiorcy zostały określone warunki, które muszą zostać spełnione, aby pożyczka taka mogła dojść do skutku – zgodnie z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim przed zawarciem umowy instytucja pożyczająca środki ma obowiązek dokonania oceny ryzyka kredytowego.