Józef Szarowicz (ur. 6 lutego 1898 w Párnicy, zm. 5 lub 6 kwietnia 1940 w Kalininie) – starszy przodownik Policji Województwa Śląskiego.
Życiorys Urodził się 6 lutego 1898 w Párnicy, w ówczesnym Kraju Korony Świętego Stefana, w rodzinie Stanisława i Wiktorii z Gąsiorów. Był młodszym bratem Jana (1895–1940), legionisty, funkojonariusza Policji Województwa Śląskiego, zamordowanego w Kalininie.
Od 20 sierpnia 1914 roku do 17 lutego 1918 w Legionach Polskich, służył w 3 pułku piechoty, następnie internowany. Od 15 listopada 1918 roku do 30 listopada 1919 roku w Wojsku Polskim, służył w 10 pułku piechoty, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i walk z Czechami. Działacz plebiscytowy na Górnym Śląsku. Od 1 listopada 1923 roku w Policji Województwa Śląskiego, pełnił służbę w Goczałkowicach koło Pszczyny, od 16 sierpnia 1933 roku komendant posterunku w Żorach w powiecie rybnickim.
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej w specjalnym obozie NKWD w Ostaszkowie. 5 lub 6 kwietnia 1940 został zamordowany przez NKWD w Kalininie (obecnie Twer).