Bitwa na wyspie Fanfa (znana także jako zdrada na wyspie Fanfa) – jedno z pierwszych starć zbrojnych mające miejsce podczas Powstania Farrapos pomiędzy nowo-proklamowaną Republiką Rio-Grandense pod dowództwem Bento Gonçalvesa da Silvy a siłami Cesarstwa Brazylii pod dowództwem Bento Manuela Ribeiry. Starcie miało miejsce w dniach 3–4 października 1836 roku.
Przyczyny Na wieść o proklamowaniu Republiki Rio-Grandense bezpośrednio po bitwie o Arroio Seival, Bento Gonçalves da Silva wraz ze swoim oddziałem postanowił przeprawić się przez rzekę Rio Jacuí aby połączyć się z siłami dowodzonymi przez Antônia de Sousa Neto. Ze względu na wysoki poziom rzeki postanowił przeprawić się na wyspie Fanfa, na terenie dzisiejszej miejscowości Triunfo. Wojska cesarskie pod dowództwem Bento Manuela Ribeiry postanowiły zagrodzić drogę powstańcom i dostały się na wyspę Fanfa. W tym czasie baron i wicehrabia Rio Grande, José de Araújo Ribeiro zaalarmowany przez Bento Manuela Ribeirę wysłał flotę dowodzoną przez angielskiego najemnika Johna Pascoe Grenfella w sile 18 okrętów wojennych, szkunerów i kanonierek aby strzec południowej strony wyspy.