Z powodu niewywiązania się z wcześniejszych ustaleń dotyczących kapitulacji bitwa ta nazywana jest także jako zdrada na wyspie Fanfa.
Konsekwencje Była to konfrontacja, w której wzięli udział doświadczeni dowódcy walczący ramię w ramię także podczas wojny brazylijsko-argentyńskiej (1825–1828). Dowódca cesarski Bento Manuel Ribeiro po zdradzie jaką wykonał Domingos Crescêncio de Carvalho postanowił dołączyć do powstańców, mimo początkowych podejrzeń o szpiegostwo został mianowany jednym z generałów republiki. Mimo aresztowania wielu dowódców i polityków nowo powstałej republiki, Antônio de Sousa Neto dalej kontynuował walkę przeciwko cesarstwu. W 1837 roku powołano nowego przywódcę Rio-Grandense, którym został dotychczasowy wiceprezydent José Gomes de Vasconcelos Jardim.
Zobacz też Powstanie Farrapos Republika Juliana Republika Rio-Grandense
Bibliografia Hernâni, Donato: Dicionário das Batalhas Brasileiras (Leksykon bitew w historii Brazylii), wyd. IBRASA, São Paulo, 1987.
Kategoria:Bitwy w 1836 Kategoria:Bitwy w historii Brazylii Kategoria:Bitwy w historii Rio-Grandense