Henryk Ludwik Plater (ur. 10 kwietnia 1817, zm. 4 lipcaK.R. Prokop, Sukcesja święceń biskupich pasterzy kościoła warszawskiego (1798–2007), „Prawo Kanoniczne”, t. 53, Warszawa 2010, s. 344. 1868Z. Skiełczyński, Henryk Ludwik Plater, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXVI, 1981, s. 657. w Łowiczu) – hrabia, polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1859–1868.
Życiorys Wnuk dwóch braci: po mieczu Kazimierza Konstantego, po kądzieli Augusta Jacka, syn Jana i Karoliny z Broel-Platerów.
Studiował w seminarium duchownym w Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął 4 kwietnia 1840Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. VIII, Patavium 1978, s. 395. . Pracował jako wikariusz w Nadarzynie, Mszczonowie i Wiskitkach, w Łodzi (w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) i Warszawie był proboszczem. Otrzymał kanonię łowicką.
27 września 1858 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Mosynopolis z rezydencją w Łowiczu. Sakrę biskupią odebrał 23 stycznia 1859 z rąk Antoniego Melchiora FijałkowskiegoK.R. Prokop, Sukcesja święceń biskupich pasterzy kościoła warszawskiego (1798–2007), „Prawo Kanoniczne”, t. 53, Warszawa 2010, s. 356..