wówczas zamek przejął jako osobistą własność cesarz Franciszek Józef I.

Cesarzowa wnuczka, arcyksiężna Elżbieta Maria Habsburska, wprowadziła się do zamku po ślubie z księciem Ottą von Windisch-Graetz w 1905 roku. W 1907 roku urodził się tu małżonkom trzeci syn, Rudolf Johann.

Po powstaniu Czechosłowacji doszło do próby odłączenia Sudet i w listopadzie 1918 roku zamek został zajęty przez litomierzycki Bürgerwehr. Choć sytuacja nie trwała długo, w jej trakcie zamek został znacznie uszkodzony. Ministerstwo Rolnictwa swoim rozporządzeniem z 29 kwietnia 1919 roku wprowadziło przymusowy zarząd nad dawnymi cesarskimi wielkimi majątkami ziemskimi w Czechach, a dotychczasową nazwę dyrekcji zmieniło na Dyrekcję Byłych Cesarskich Majątków w Pradze, której organem następczym stała się w 1921 roku Dyrekcja Lasów i Majątków Państwowych w Pradze. Wschodni pawilon od 1919 roku zaczął pełnić funkcję czeskiej szkoły. W okresie I Republiki Czechosłowackiej zamek był wykorzystywany jako letnia siedziba przez ministrów spraw zagranicznych.