Służba W kwietniu 1959 roku rakiety weszły na uzbrojenie US Navy. Pociski znalazły się w arsenale samolotów Douglas A-4 Skyhawk. Wersje AGM-12B i AGM-12C zostały bojowo użyte podczas wojny w Wietnamie. W 1976 roku wycofano jądrowe wersje AGM-12D. Wersje B, C i E pozostały w amerykańskich arsenałach do połowy lat 80. XX wieku. Pociski przenoszone być mogły przez samoloty North American A-5 Vigilante, Grumman A-6 Intruder, LTV A-7 Corsair II, Chance Vought F-8 Crusader, McDonnell Douglas F-4 Phantom II, Lockheed P-3 Orion, Republic F-105 Thunderchief, North American F-100 Super Sabre. Wraz z F-4 pociski trafiły do Australii. Norwegia, Turcja i Dania wykorzystywały je na swoich maszynach typu F-100, a Grecja na A-7. Wielka Brytania uzbroiła w nie samoloty De Havilland Sea Vixen i Blackburn Buccaneer.
Bibliografia E.F. Rybak, Jerzy Gruszczyński, AGM-12 Bullpup, „Lotnictwo”, nr 2 (2000), s. 6–7, ISSN 1732-5323.
Kategoria:Lotnicze przeciwokrętowe pociski rakietowe Kategoria:Kierowane pociski rakietowe powietrze-powierzchnia Kategoria:Amerykańska broń lotnicza Kategoria:Amerykańska broń rakietowa