thumb|180px|Kolumna Trójcy Świętej na Szubienicznej, stanowiąca jeden z elementów szubienicy kłodzkiej (stan z lat 30. XX wieku) thumb|180px|Andreas Faulhaber, najsłynniejsza osoba stracona na szubienicy Szubienica w Kłodzku – nieistniejąca dziś szubienica, położona niegdyś na szczycie Szubienicznej we Wzgórzach RogówkiZiemia Kłodzka. Mapa turystyczna, skala 1:75 000, wyd. PLAN, Jelenia Góra 2005..
Lokalizacja Szubienica znajdowała się we wschodniej części Kłodzka przy wyjeździe z historycznego Przedmieścia Wygon, wzdłuż drogi wiodącej do Złotego Stoku (obecnie ulica Adama Mickiewicza), na szczycie Szubienicznej (412 m n.p.m.)Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy, t. 15, Wrocław 1994, s. 449..
Opis Kłodzka szubienica miejska zaliczała się do szubienic typu studniowego. Jej cylindryczna konstrukcja była wykonana z kamienia i nie posiadała wejścia do wewnątrz. Nieznana jest liczba filarów służących do podpierania belek, do których przytwierdzano stryczki. Szubienica miała według opisów 3 m wysokości i 5 m średnicyK. Marcinek, W. Prorok, Ziemia Kłodzka, s. 11..
Historia Szubienica powstała na początku XVI wieku jako miejsce straceń dla przestępców skazanych przez sąd w Kłodzku. Została ona umieszczona na szczycie Szubienicznej w znacznym oddaleniu od ówczesnego miasta.