Za czyn ten został oskarżony o morderstwo pierwszego stopnia, jednak dzięki powoływaniu się na rzekome nieludzkie warunki panujące w Alcatraz i przychylności prasy dla jego zmyślonych historii, został przez ławę przysięgłych uniewinniony i uznany za winnego jedynie zabójstwa. W 1948 roku opuścił Alcatraz, a w 1972 roku skorzystał ze zwolnienia warunkowego. Dalsze jego losy pozostają nieznane (być może, że wciąż jeszcze żyje).
Obraz naczelnika Alcatraz Jamesa A. Johnstona (w filmie pod nazwiskiem James Humson), przedstawionego w filmie jako urzędnika niekompetentnego i nie wiedzącego, co się w podległej mu placówce dzieje, jest dla tego człowieka głęboko niesprawiedliwy. W rzeczywistości Johnston uważany był i jest za jednego z najlepszych funkcjonariuszy więziennictwa swoich czasów, cenionym zwłaszcza za rzetelność, humanitaryzm i inteligencję. Również strażnicy więzienni ukazani w filmie jako sadystyczne bestie mało mają wspólnego z rzeczywistością Alcatraz. Więzienie to od początku swojego istnienia poddawane było szeregu rodzaju inspekcjom i wizytacjom ze strony sędziów, kongresmenów, wykwalifikowanych osób prywatnych, komisji, niezależnych organizacji i stowarzyszeń humanitarnych lub filantropijnych itp. Zawsze uzyskiwało ocenę placówki nowoczesnej, dobrze zarządzanej, stosującej humanitarne metody penitencjarne.