W celu skompletowania pełnej dokumentacji w latach 1955–1956 przeprowadzono proces dodatkowy. Powołano nowy trybunał kościelny w następującym składzie: ks. Julian Groblicki – sędzia trybunału o. Romuald Kostecki OP – sędzia trybunału ks. Władysław Miernik CR – sędzia trybunału ks. Marian Zegzda SJ – sędzia trybunału ks. Bruno Magott (potem o. Alfons Tomaszewski OC i o. Władysław Borowski CRL) – promotor wiary o. Czesław Drzyzgiewicz OFM – notariusz trybunału o. Teodor Grabowski OFM – notariusz trybunału W dniach od 13 marca 1955 do 22 listopada 1956 trybunał przesłuchał 6 świadków, którzy już zeznawali w procesie pierwszym, a ponadto 44 nowych świadków. Odbyło się 52 sesji procesowych. Wśród zeznających świadków jej życia był m.in. dr Oskar Tadeusz Stuhr (aplikant przez pięć lat w kancelarii dr. Edmunda Fischera), który w zaprzysiężonej sesji w dniu 14 lipca 1955 stwierdził m.in.:
Na początku 1957 obszerne akta procesu zostały przesłane do Rzymu, celem dalszego postępowania.
20 czerwca 1986 Stolica Apostolska wydała dekret o ważności procesu informacyjnego i dodatkowego, po czym w roku następnym (1987) złożono tzw. Positio wymagane w dalszej procedurze beatyfikacyjnej. Postulatorem w procesie rzymskim został początkowo o. Antoni Ricciardi OFMConv., a następnie o.