Jako że drewniane ściany i blaszany dach budynku nie zapewniały odpowiedniego wyciszenia, większość sesji nagraniowych odbywała się w nocy.

Równocześnie, chcąc uniezależnić się od Decca, Khouri zamówił od jednej z kalifornijskich fabryk dwie maszyny tłoczące. Wraz ze sprzętem do Kingston przybył również specjalnie przeszkolony technik, który przez 3 miesiące miał uczyć Khouriego obsługi tłoczarek. Na starcie tego pionierskiego przedsięwzięcia nie obyło się bez problemów: zamówione z Londynu 5 ton polichlorku winylu okazało się być niezdatne do użytku. Brytyjski dostawca odmówił wymiany, a nawet zabrania surowca z powrotem, wobec czego Khouri był zmuszony wyrzucić całą partię na śmietnik; kolejne 5 ton, przy pośrednictwie wspomnianego technika, zamówił już od kalifornijskiego producenta swoich maszyn. Oprócz własnych nagrań, na podstawie umowy franczyzowej tłoczył i sprzedawał również wydawnictwa amerykańskiej wytwórni Mercury Records (były to najczęściej single znajdujące się aktualnie na szczytach amerykańskich list przebojów, takie jak "Skokiaan" Augusta Musarurwy, "Sh-Boom" The Chord czy też "The Little Shoemaker" The Gaylords).